Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/7044 K.2016/4152

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay gecesi görevlilerce yapılan yol kontrolu sırasında sanığın kontrolsüz şekilde araç kullandığının tespit edilip durdurulması sonrası yapılan ölçümde 354 promil alkollü olduğunun tespit edildiği ve tespit edilen alkol miktarı ile tehlikenin ağırlığı gözetilip bu gerekçelerle temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılmasına rağmen, tayin edilen hapis cezasının “sanığa verilen 5 ay hapis cezasının kısa süreli olması, sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler” şeklindeki dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasının devamında, TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesi uyarınca taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ile birlikte, ayrıca ve sadece ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna yer verilmesi gerekirken, infaz yetkisini kısıtlar biçimde 5275 sayılı Kanunun 6545 sayılı yasanın 81. maddesi ile değişik 106/3. maddesi uyarınca Cumhuriyet Savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek,

iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceğinin, günlük çalışma süresinin, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirleneceğinin, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uyulmaması hâlinde, çalıştığı günlerin hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmının tamamının açık ceza infaz kurumunda yerine getirileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;

hüküm fıkrasının (h.) bendindeki “5275 sayılı Kanunun 6545 sayılı Kanunun 81.maddesi ile değişik 106.maddesine göre tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasının ödenmemesi halinde Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarının hapis cezasına çevrileceğinin, iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceğinin,günlük çalışma süresinin,