Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/732 K.2015/12587

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Maddi tazminat miktarının tayin ve tespitine esas alınan bilirkişi raporunda, davacı lehine hükmedilecek maddi tazminatın, davacının tutuklandığı 12.01.2009 tarihi ile tahliye olduğu 08.04.2010 tarihleri arasında tutuklu kalınan süre yerine, 12.02.2009 tarihi ile 08.04.2010 tarihleri esas alınarak eksik ve yanlış hesaplandığının dikkate alınmaması, dava dilekçesinde ve yargılama aşamasında tutuklama tarihinden itibaren faiz talebinde bulunulmasına rağmen, davacı lehine hükmolunan maddi ve manevi tazminatlar için 12.01.2009 tarihi yerine, 12.02.2009 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının ceza infaz kurumunda tutuklu bulunduğu süre içerisinde yapmış olduğu harcamaların maddi tazminat kapsamına dahil edilemeyeceğinin gözetilmemesi suretiyle, davacı yararına fazla maddi tazminata hükmedilmesi,

İsabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının birinci bendinde davacı lehine hükmolunan maddi tazminat miktarı ''6.863,21'' TL'ye indirilerek,