Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/7838 K.2016/5273

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın 150 promil alkollü olarak sevk ve idare ettiği kamyonet ile karşı istikamet yol bölümüne geçerek, karşı yönde kendi şeridinde ilerleyen şikayetçi mağdur sürücü ... idaresindeki otomobille çarpışması nedeniyle başlatılan adli soruşturma esnasında alınan doktor raporlarına göre şikayetçi mağdur sürücünün basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının ve şikayetçi mağdur sürücünün aracında yolcu olarak bulunan şikayetçi ...'in vücudunda lezyon tespit edilmediğinin belirlenmesini müteakip, tayin edilen uzlaştırmacı aracılığıyla şikayetçi mağdur sürücü ile sanığın uzlaşmalarından dolayı sanık hakkında taksirle yaralama suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilerek, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dava açıldığı olayda,

Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarının sanığın tek bir eylemi ile meydana geldiği ve CMK'nın 253/19. maddesi gereğince uzlaşma kurumunun uyuşmazlığı hukuki ve cezai tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırdığı gözetilerek, sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dolayı sanığın mahkumiyetine ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak,