Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/9942 K.2016/2263

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Çaycuma Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2013 tarih ve 2013/138 esas, 2013/198 karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 31.12.2013 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 07.02.2014 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,

Tazminat davasına dayanak olan dava dosyasında davacının 21.01.2006-30.03.2006 tarihleri arasında 68 gün süreyle tutuklu kaldığı gözetilmeden, mahkemece asgari ücret üzerinden yaptırılan hesaplamada bilirkişi tarafından tutuklama süresinin 69 gün olarak kabul edilmesiyle maddi zararın tespit edilmesi ve mahkemece dava dilekçesinde ve duruşmada bir talep bulunmadığı halde gözaltında kaldığı bir gün karşılığı miktarın da ilave edilmesi suretiyle toplam maddi tazminat miktarının belirlenmesi, asgari ücret üzerinden yapılan hesaplama sonucunda bulunan miktar ile hükmedilen tazminat miktarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dava dilekçesinde hükmedilecek tazminatlara tutuklama tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması talep edildiği gözetilmeden, gözaltına alındığı 20.01.2006 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi,