Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/10069 K.2016/12315

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre davacının 06.11.2012 tarihinde sevk tutuklaması ile tutuklanarak 14.03.2013 tarihinde tahliye edildiğinin anlaşılması karşısında, davacı tarafın talebi gereği kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarına 06.11.2012 tarihinden itibaren yasal faize hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1 ve 2 numaralı bendlerindeki ''25/12/2012'' ibarelerinin çıkarılarak yerlerine ''06.11.2012'' ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.