KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/10533 E., 2018/5335 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Ek Karar Tarihi
- 13/04/2016
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/1, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, temyiz isteminin reddi
Karar Metni
237 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;
Sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi sebebiyle hükmün temyizinin mümkün olması karşısında, hükmün kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin 13.04.2016 günlü ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
TCK'nın 53/6. maddesi gereğince, sanığın sürücü belgesinin geri alınması yerine, sürücü belgesini kullanmaktan 3 ay süresince yasaklanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafii temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün hükmün sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin 7. paragrafında yer alan “1 yıl süreyle sürücü belgesini kullanmaktan yasaklanmasına” ibaresinin “sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına” olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/10533, K. 2018/5335, 10 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama