Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/10553 K.2018/5336

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye, erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Gerekçeli karar başlığında; davaya katılan olarak kabulüne karar verilen ...'ın ad ve soyadına yer verilmemesi suretiyle CMK'nın 232/2-b, maddelerine aykırı hareket edilmesi,

2-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. Maddesinin (g) bendinde yer alan "kastın yoğunluğu" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

3-Taksirli suçlarda iki sınır arasında temel ceza belirlenirken; suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, yaralanmaların niteliği, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınıp, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken,

tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucunda bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olan ve güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 206 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında temel cezanın tayininde asgari hadden uzaklaşılmasında isabetsizlik görülmemişse de adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek, asgari hadden çok fazla uzaklaşılmak suretiyle, sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

4-Sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksirle artırılması sırasında, bilinçli taksir oluşturan ihlalin yalnızca alkollü araç kullanmaktan ibaret bulunduğu gözetilerek, TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca temel cezanın 1/3 oranı yerine, 1/2 oranında artırılarak fazla ceza tayin edilmesi,