Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/10681 K.2017/6585

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, 12/11/2008 tarihli karar ile sanığın, 2863 sayılı Kanunun 67, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanık müdafii tarafından anılan kararın temyiz edilmesi üzerine 25/11/2008 tarihli ek karar ile,

itiraza tabi olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin reddine, sanık müdafinin temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile itirazın değerlendirilmesi için dosyanın Burdur Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, sanık müdafii tarafından ek kararın da temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 28/05/2012 tarihli ve 2011/9613 Esas, 2012/13243 Karar sayılı ilamı ile temyiz isteminin reddinin karar altına alındığı,

mahkemece, 28/05/2012 olan ilam tarihinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşme tarihi olarak kabul edildiği ve anılan tarih itibariyle başlatılan beş yıllık denetim süresi içinde, 14/09/2014 tarihinde, sanığın kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle sanık hakkındaki hükmün açıklandığı anlaşılmakla;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu ve aynı Kanunun 231/8. maddesinde öngörülen beş yıllık denetim süresinin, itiraz mercince itirazın reddine hükmedilmesi suretiyle kararın kesinleşmesi halinde başlayacağı dikkate alınarak, 25/11/2008 tarihli ek kararda belirtildiği üzere, itirazın değerlendirilmesi için dosyanın Burdur Ağır Ceza Mahkemesine gönderilip gönderilmediği araştırılarak, gönderilmiş olması durumunda mercii kararının dosya içerisine konulması,

gönderilmemiş olması durumunda ise, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulüne uygun şekilde kesinleştiği kabul edilemeyeceğinden, zamanaşımı yönünden değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmesi,