Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/1109 K.2017/4227

Taksirle Yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 44, 89/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekilii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde sanığın iki adet tasmasız pitbull cinsi köpek ile mağdur ...'ın öğrenim gördüğü Kız Meslek Lisesi'nin önünde beklediği, mağdur ve diğer öğrencilerin okuldan çıktıkları sırada, köpekleri mağdur ve okuldan çıkan diğer şahıslara doğru yönlendirmesi neticesinde köpeklerin mağdur ...'ı ısırarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet vermesi şeklinde gerçekleşen olayda,

1)Tanıklar ..., ve ...'ın birbiri ile uyumlu beyanlarında, sanığın elinde bulunan bira kutusunu, yanında bulunan pitbull cinsi köpeklerin saldırısından hemen önce mağdur ve diğer öğrencilere doğru attığını ve köpeklerin sanığın bu eyleminden sonra mağdur ve diğer öğrencilere yöneldiğini belirttikleri,01/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu'nun 14/l maddesi uyarınca tehlike arz ettiği hüküm altına alınan pitbull cinsi köpekleri kontrol altında tutmak amacıyla sanık tarafından tasma ya da ağızlık takmak suretiyle herhangi bir tedbir uygulanmadığı,

sanığın yanında bulunan pitbull cinsi köpekleri elindeki bira kutusunu mağdur ve tanıklara doğru savurmak suretiyle yönlendirmesini takiben mağdur ...'ın köpek ısırması nedeniyle yaralanması şeklinde ortaya çıkan neticeyi öngördüğü anlaşılmakla, sanığın suça konu eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilmeden TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2)Sanık tarafından iki pitbull cinsi köpeğin serbest bırakılmasının, mağdur ...'ın yaralanması dışında dosya kapsamında beyanları alınan tanıklar ..., ve ... bakımından tehlike yarattığı, bu şekilde sanığın taksirle yaralama suçu dışında TCK'nın 177. maddesinde anlatımını bulan hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçu nedeniyle ayrıca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, TCK'nın 44. maddesinde belirtilen fikri içtima hükümleri uyarınca hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında tayin olunan cezaya ilişkin kanun maddesinin hükmün 2. maddesinde "5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi" yerine, gerekçeli kararda da belirtildiği üzere "5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesi" olarak yanlış gösterilmesi sureti ile CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,