Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/1213 K.2016/4714

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilen önceki hükümde 3 ay 22 gün hapis cezasına hükmedilerek bu cezanın TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelendiği, Dairemizin 2013/1120 esas, 2014/4595 karar sayılı ve 25.02.2014 tarihli bozma ilamı sonrası ise sanık hakkında seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edilmesi suretiyle netice olarak 4.500 TL adli para cezasına hükmedildiği, önceki ve sonraki hükümlerde hükmolunan cezaların nitelikleri karşılaştırıldığında kazanılmış hak ihlalinden söz edilemeyeceği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi ya da diğer seçenek tedbirlere hükmedilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,