KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/12891 E., 2018/7793 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Eylül 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-e, 62/1, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmayarak, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin delillerin ve kusur durumunun takdirinin yerinde yapılmadığına, keşif yapılıp bilirkişi raporu alınmadan Jandarma tespit tutanağına göre karar verilmesinin usule aykırı olduğuna, motosikletin frenlerinin teknik durumunun incelenmesi gerektiğine, şartları oluşmasına rağmen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik” gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/12891, K. 2018/7793, 5 Eylül 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama