Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/1464 K.2017/7306

Taksirle yaralama ve suç üstlenme suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Taksirle yaralama suçundan sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan dolayı hükmolunarak ertelenen 1 yıl 4 ay süreli nihai hapis cezasına ilişkin, denetim süresi içinde yükümlülük belirlenmediği hususu ile denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına karar verileceği ve denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezasının infaz edilmiş sayılacağı hususlarının kararda belirtilmemesi suretiyle, TCK'nın 51/6-7-8. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının, 5. Paragrafından sonra gelmek üzere “TCK'nın 51/6. maddesi gereğince, denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlenmeden geçirilmesine,

TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ihtarına ve TCK'nın 51/8. maddesi gereğince sanık denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılmasına” cümlelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2)Suç üstlenme suçundan sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanık hakkında aynı suça ilişkin Ankara 39. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 12/11/2014 tarih ve 2014/476 esas, 2014/118 karar sayılı karar göz önünde bulundurularak, CMK'nın 223/7. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi dolayısıyla, katılanlar lehine hükmolunan vekalet ücretinin her iki sanıktan alınarak katılanlara ödenmesi gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın sair nedenlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Sanık hakkında, aynı suça ilişkin Ankara 39. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 12/11/2014 tarih ve 2014/476 esas, 2014/118 karar sayılı karar göz önünde bulundurularak, CMK'nın 223/7. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;