Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/1618 K.2017/6198

Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükümlerin, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verileceğinde, CMK'nın 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümlerde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, bunun yanında kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirerek;

cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, denetim süresi içinde yeni bir suç işleyen sanık hakkında verilen hapis cezalarının 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesine aykırı şekilde ertelenmesi isabetsizliği, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarından yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 179/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay, TCK'nın 89/4, 22/3 ve 62/1.

Maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezalarıyla cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca sanığın 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Of Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2012 tarih, 2011/169 esas, 2012/25 karar sayılı kararının 12/04/2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde işlediği 2313 Sayılı Kanuna Aykırılık suçundan Of Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/224 esas, 2013/462 karar sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın 15/13/2013 tarihinde kesinleşmesiyle,

5 yıllık denetim süresi içerisinde sanığın kasten suç işlediği gerekçesiyle yapılan ihbar üzerine CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına ilişkin Of Asliye Ceza Mahkemesinin 14/01/2014 tarih ve 2013/318 esas, 2014/20 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın "Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma" başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda 150 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan cezalandırılmasına karar verilip, taksirle yaralama suçundan mağdurların sanıktan şikayetçi olmadıkları göz önününde bulundurularak "davanın düşürülmesine" karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Taksirle yaralama suçuna ilişkin mağdurların isim ve açık kimlik bilgilerinin kararda gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/2-b maddesine aykırı hüküm kurulması,

3-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirleyaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,