Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/1627 K.2016/6275

Sanık ...'in taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 89/2-b, 22/3, 53/1. maddeleri gereğince 11 ay hapis cezası ile ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan aynı Kanun'un 179/3, 50/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 600,00 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.07.2008 tarihli ve 2007/960 esas, 2008/745 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olduğu dosya kapsamıyla anlaşılan sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 44. maddesi hükmü karşısında bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 11.11.2015 gün ve 73383 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2015 gün ve 2015/375782 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan dolayı kurulan hükümde.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 22/3. maddesinin temel cezadan sonra uygulanmaması, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1 ve 89/2-b maddeleri gereğince 9 ay hapis cezası hükmedildikten sonra aynı Kanun'un 22/3. maddesi gereğince 1/3 oranında artırım yapılması sonucu 12 ay hapis cezası yerine 11 ay hapis cezası hükmolunması ve taksirli suçtan dolayı mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmesi nedenlerine dayalı olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceğinin takdirinden sonra