Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/1826 K.2017/6360

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ve mağdur ...'a yönelik taksirle yaralama suçundan açılan kamu davasının düşmesine ilişkin hükümler, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kaza nedeniyle kusurunun bulunmadığına, kaza sebebiyle kendisinin de yaralandığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna; mahalli Cumhuriyet savcısının olayda bilinçli taksir olduğuna bu sebeple sanığın TCK'nın 85/2, 22/3 maddelerine göre cezalandırılması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Olay tarihinde sanığın gündüz vakti, bölünmüş tek yönlü asfalt kaplama yolda sevk ve idaresindeki araçla seyir halinde iken, direksiyon başında uyuya kalması nedeniyle orta refüje girip refüj başındaki bordür taşlarına çarparak kaza yaptığı, kaza neticesinde araçta yolcu olarak bulunan ...’ın hayatını kaybettiği, mağdur ...’ın ise ...

Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün 22/05/2014 2014/1621 sayılı raporunda belirtildiği üzere hayati tehlike geçirecek, vücudunda ağır (5) derece kemik kırığı oluşacak şekilde, mağdur ...'in ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda; mağdur ...’ın soruşturma aşamasında kendisine ulaşılamadığından ifadesi alınamamış ve 6 aylık şikayet süresi içinde şikayet hakkını kullanmamış olduğu, ancak 17/06/2014 tarihli iddianame ile “Bilinçli Taksirle Bir Kişinin Ölümüne, Bir Kişinin Yaralanmasına Neden Olma” suçundan dava açıldığı,

yargılama aşamasında mağdur ...’ın sanıktan şikayetçi olmadığı ve olayda bilinçli taksir koşullarının da oluşmadığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin TCK'nın 85/1. maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında mağdur ...’a yönelik eylemi nedeniyle düşme kararı verilmesi,