Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/1854 K.2017/6822

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın asli ve tam kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda; sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen sonuç gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurularak, sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin TCK'nın 63.maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmemesi, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün bulunduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur tespitine, eksik incelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün esasını teşkil eden kısa karar ve gerekçeli kararda, uygulama maddesinin “CMK'nın 223/5” yerine, “CMK'nın 223/2-b” olarak yanlış gösterilmesi,