Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/2193 K.2018/4037

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın suç işleme kastı bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın 24/03/1983 tarihi itibariyle maliki olduğu suça konu taşınmazın üzerinde, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulunun 19/06/1981 tarih ve 12853 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilen, İstanbul II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 30/09/1999 tarih ve 5326 sayılı kararı ile koruma grubu II olarak belirlenen bir yapı bulunduğu, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı İtfaiye Daire Başkanlığınca düzenlenen 07/09/2001 tarihli yangın raporuna göre, bahse konu yapının tamamen yanmak ve çökmek suretiyle zarar gördüğü,

bunun üzerine İstanbul II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 10/10/2001 tarih ve 6194 sayılı kararı ile, yanarak harap duruma gelen binanın enkazının kaldırılmasına karar verildiği, karar gereğinin yerine getirilmesi sonucu taşınmazın boş arsa halini aldığı;

Tescilli yapının yeniden inşasına yönelik projelendirme süreci devam ederken sanığın 25/02/2008 tarihli kira sözleşmesi ile oto yıkama olarak kullanılmak üzere taşınmazı kiraya verdiği, ihbar nedeniyle kurul uzmanlarınca yerinde yapılan incelemede, parselin otopark olarak kullanıldığının ve sözü edilen kullanımın, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun 05/11/1999 tarih ve 660 sayılı ilke kararının, “3) Yeniden Yapma (Rekonstrüksiyon)” başlığı altında düzenlenen, “...

Ancak uygulama gerçekleşinceye kadar parsellerde her türlü inşai ve fiziki müdahalenin yasaklanmasına (otopark, fuar, sergileme, v. b.), yeni bir işlev ile kullanma ve aynı parselde tescilli yapı yerinde veya diğer boş alanlarda başka bir yeni yapılaşmaya izin verilmeyeceğine ...” hükmüne aykırılık oluşturduğunun belirlendiği;

Bahse konu uzman raporuna dayanılarak İstanbul V Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunca suç duyurusunda bulunulması üzerine yürütülen soruşturma sonucunda sanık hakkında, 05/11/1999 tarih ve 660 sayılı ilke kararına aykırılık teşkil eden otopark faaliyetinden dolayı 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 65/a maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açıldığı;

Dairemizin 20/05/2015 tarihli ve 2014/17689 Esas, 2015/8465 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, 2863 sayılı Kanunun suç tarihi itibariyle yürürlükte olan 5728 sayılı Kanun ile değişik 65/b maddesi uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de; suça konu taşınmaz üzerinde otopark olarak kullanma amacına hizmet eden inşai ve fiziki müdahalede bulunulup bulunulmadığının (zemin tesviyesi, beton dökme, işletme tesisi v. b.), bulunulmuş ise kim tarafından ne zaman yapıldığının belirlenmesi,

zamanaşımı dolmamış eylemler yönünden Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunularak dava açılması halinde birleştirme kararı verilmesi, diğer yandan, yukarıda sözü edilen bozma ilamında da belirtildiği üzere, 25/02/2008 suç tarihi itibariyle suça konu taşınmazın bağlı olduğu idari birimin bünyesinde (Kadıköy Belediyesi, İstanbul Büyükşehir Belediyesi ya da il özel idaresi) koruma uygulama ve denetim bürosunun faaliyet gösterip göstermediği ile yetki ve sorumluluk alanının suça konu taşınmazı kapsayıp kapsamadığının araştırılması,

sonucuna göre sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/4. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,