Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/2504 K.2016/9845

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanların gerekçeli karar başlığında müşteki olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak görülerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ;ancak;

Hükmün gerekçe kısmında sanığın kusursuz olduğu kabul edildiği halde, hüküm fıkrasında suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmek suretiyle çelişki yaratılması;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasında bulunan “sanığın üzerine atılı suçun unsurunun oluşmaması nedeniyle sanığın CMK nun 223/2-a maddesi gereğince BERAATİNE,” ibaresi çıkarılarak yerine “sanığın taksirinin bulunmadığı anlaşıldığından CMK nın 223/2-c maddesi gereğince sanığın beraatine,” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 09.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.