Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/2554 K.2017/6514

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

09.02.2013 olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında 10.02.2013 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü,gece vakti, sanığın idaresindeki araç ile meskun mahalde yer alan 7 metre genişliğindeki bölünmüş yolda seyri sırasında kendisi ile aynı istikamete seyreden katılanın önüne doğru aracı ile manevra yapması neticesinde katılanın, sanığa çarpmamak için aldığı fren tedbiri sonucu direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağ tarafında yer alan park alanındaki araçlara çarparak durabildiği ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı gözetilmeksizin, hükmolunan cezada TCK'nın 22/3 maddesi gereğince artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

1-CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca iddianamede yer almayan TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanabilmesi için sanığa ek savunma hakkı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapse çevrileceğinin ihtarı yerine infazı kısıtlar biçimde “hapse çevrilmesine” karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden,