Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/2626 K.2016/6208

mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında tekrar suç işlemeyeceğine dair kanaat oluşmadığından sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına karar verildiğinin belirtilmiş olmasına rağmen, bilahare yazılan hükmün gerekçesinde sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin belirtilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım fazlalığı olarak kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın ceza miktarına, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2. Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi,