Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/2733 K.2017/7605

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının kabulüne,

1-Mahkemece hüküm fıkrasında sanık hakkında TCK'nın 62/1. maddesindeki hükümlerin uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verilmesine rağmen, hükmün gerekçe bölümünde "sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi takdiri indirim uygulanmıştır" denilmek suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulması,

2-TCK’nın 58/4. maddesi gereğince kasıtlı suçlar ile taksirli suçlar arasında tekerrür hükümlerine hükmedilemeyeceği gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında daha önceden kasıtla işlenen önceki mahkumiyeti sebebiyle TCK’nın 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

3-Sanık hakkında, taksirli suçlarda uygulanma imkanı olmayan TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması suretiyle hak yoksunluğuna hükmedilmiş olması,

4-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,