Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/2838 K.2017/7320

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 23.02.2011 tarihinde işlediği sabit görülen taksirle yaralama suçundan dolayı TCK'nın 89/4, 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2012 tarihli, 2011/394 esas, 2012/126 sayılı kararının itiraz edilmeden 22.03.2012 tarihinde kesinleşmesinin ve kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin başlamasının ardından, İstanbul 27. (kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 17.04.2014 tarihli, 2013/672 esas,

2014/361 sayılı kararı ile 02.10.2013 tarihinde işlediği sabit görülen basit yaralama suçundan dolayı TCK'nın 86/2, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükmü 17.04.2014 tarihinde kesinleşen sanık hakkında, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulmasını müteakip, duruşma açılarak, sanığın savunması alınıp, 09.02.2012 tarihli hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2014 tarihli, 2014/377 esas, 2014/775 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine ,ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,