KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/2885 E., 2017/5783 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Temmuz 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Dava
- 466 sayılı yasa uyarınca tazminat
- Hüküm
- Davanın kısmen kabulü ile 3.207,74 TL maddi,5.000,00 TL manevi tazminatın davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Gerekçeli karar başlığında, dava türü olarak, "466 sayılı yasa uyarınca tazminat" yerine "kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kişilere tazminat verilmesi '', "2001" olan davacı hakkındaki tutuklama tarihi yılı yerine "2011" ibarelerine yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda çok fazla manevi tazminata hükmolunması,
2- Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan "526,28" TL yerine, "567,74 " TL maddi zarar belirleyen hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak, beraat hükmüyle birlikte davacı lehine 2.400 TL vekalet ücretine hükmolunduğu dikkate alınmadan beraat edilen ceza dava dosyasına ilişkin "2.640,00" TL vekalet ücretinin de eklenmesi suretiyle "3.207,74 " TL olarak tayin edilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/2885, K. 2017/5783, 3 Temmuz 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama