Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/2915 K.2017/7626

mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi,

2-TCK'nın 52. maddesi 4. fıkrası, son cümlesi uyarınca adli para cezasının zamanında ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken infaz aşamasında dikkate alınması gereken, 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca da ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,

aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 5. bendinin tamamen çıkarılarak yerine "5237 sayılı TCK'nın 49 maddesinin (1) fıkrasında tarif edilen süreli hapis cezası olması sebebiyle sanığın kişiliği sosyal ve ekonomik durumu yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlemesindeki özellikler dikkate alınarak TCK'nın 50/4-1.a maddesi gereğince TCK'nın 52 maddesinin (1) ve (2) fıkralarını göre hükmedilen tam gün sayısının sanığın dosya kapsamından anlaşılan ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı takdiren 20 TL ile çarpılması süretiyle hesaplanan 18.200 TL adli para cezası ile