Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/3989 K.2016/8286

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Duruşma günü 15/12/2015 olarak belirlendiği halde, sanığa haber verilmeksizin 11/12/2015 tarihinde resen duruşma açılarak, sanığın yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-26/12/2012 tarih, 2011/736 - 2012/420 sayılı hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği nazara alınmadan, ilk hükümde 3.000 TL adli para cezasına hükmedilmesine rağmen, mahkemece sanığın daha fazla cezaya mahkum edilmesi suretiyle CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesindeki seçenek cezalardan hapis cezasının tercih edilmiş olması karşısında, aynı Kanun'un 50/2. maddesinin amir hükmü uyarınca bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "sanığın güttüğü amaç, saik" gerekçelerine dayanılmayacağının gözetilmemesi,