Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/4150 K.2017/9500

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, idaresindeki minibüs ile iki yönlü köy yolunda, şerit ihlali yaparak,

karşı yönden gelen katılan idaresindeki otomobilin şeridinde çarpıştığı ve biri nitelikli iki kişinin yaralandığı olayda tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanığın taksirinin yoğunluğu gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine, temel cezanın asgari hadden tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ihtarından sonra ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına hükümde yer vermemek suretiyle, TCK'nın 52/4.maddesine aykırı hareket edilmesi,