Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/4177 K.2018/11736

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Anayasa Mahkemesinin, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “23/01/2014”, katılan kurumun “...” şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiş olup;

Sanığın, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 07/10/2009 tarih ve 5118 sayılı kararı ile tescil edilip, İzmir II Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 01/12/2011 tarih ve 293 sayılı kararı ile sınırları son şeklini alan 3. derece arkeolojik sit alanı içerisindeki tapulu taşınmaz üzerine izinsiz olarak tek katlı betonarme kagir bina inşa ettiği, 01/12/2011 tarih ve 293 sayılı kurul kararı mahallinde ilan edilmeyip, suç tarihinden sonra,

20/07/2014 tarih ve 29066 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmak suretiyle duyurulmuş ise de, 07/10/2009 tarih ve 5118 sayılı kurul kararının, Alaşehir Belediye Başkanlığınca, 26/10/2009 - 26/11/2009 tarihleri arasında gerek hoparlör ile duyurulmak gerekse ilan panosuna asılmak suretiyle mahallinde ilan edilmiş olduğu anlaşılmakla; bölgenin niteliğinin sanık tarafından bilindiğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu değerlendirilerek, tebliğnamedeki (1) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiş;

Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında, sanığa ait adli sicil kaydındaki en ağır ilam olan Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/03/2011 tarihli ve 2010/320 Esas, 2011/101 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan verilen 1 yıl 15 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün dikkate alınması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksit miktarının dörtten az olamayacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının iki eşit taksit halinde ödenmesine dair hüküm tesisi ve adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2- Sanığa ait adli sicil kaydında bulunup tekerrüre esas alınan Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/72 Esas, 2011/173 Karar sayılı ilamı ile birden çok suçtan mahkumiyet hükmü tesis edilmiş olması karşısında, tekerrür hükümlerinin uygulanmasında bunlardan hangisinin dikkate alındığının kararda gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (I) numaralı bendinin (1-h) bendinde yer alan üçüncü paragrafının başına, “5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi, aynı paragraftaki “2 eşit” ibaresinin “4 eşit” şeklinde düzeltilmesi.