Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/4495 K.2018/3099

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

29/03/2008 günü alkollü oldukları anlaşılan ölen ... ile sanık ...'ın katılmış oldukları düğün töreni sırasında tartıştıkları, daha sonra ölen ...'ın, tanıklar ... ve ... tarafından ikametine götürülmek üzere araca bindirildiği, Sanık ...'ın, ölen ...'ı görmesi üzerine, tanık ...'dan, ölenin bindiği aracı motosiklet ile takip etmesini istediği, birlikte ölen ...'ın bindiği aracı motosiklet ile takip ettikleri, ölen ...'ın ikametinin yakınlarında araçtan inmesi üzerine, sanığın bu kez ölen ...'ı yaya olarak takibe başladığı bir süre sonra önüne geçerek aralarında geçen tartışmayı hatırlatıp yumruklamaya başladığı,

ölen ...'ın aldığı darbeler sonucu yere düştüğü, öleni yerde kanlar içinde gören tanıkların öleni yaralı bir şekilde hastaneye götürdükleri, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 1. İhtisas Kurulunca, ölümün meydana gelen olayın efor ve stresine bağlı olarak, mevcut kalp ve damar hastalığının aktif hale geçmesiyle gelişen solunum ve dolaşım durmasından kaynaklandığı, ölüm ile olay arasında illiyet bağı bulunduğu, olaydaki yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu belirtilmesi karşısında.

TCK’nın 87/4. maddesinin ancak TCK’nın 86. maddesinin birinci fıkrasına giren hallerde uygulama olanağı bulunması, ölenin TCK’nın 86/2. maddesi kapsamında yaralandığının belirlenmesi nedeniyle tebliğnamede sanığın eyleminin TCK'nun 86/1, 87/4. maddeleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine yönelik bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin ve katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19/03/2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

29.03.2008 günü alkollü oldukları anlaşılan ölen ... ile sanık ...'ın katılmış oldukları düğünde tartıştıkları daha sonra ölen ...'ın düğün sahibi tarafından tanıklar ... ve ... tarafından evine götürülmek üzere araca bindirildiği, sanığın öleni görmesi üzerine tanık ...'dan motosiklet ile takibini istediği ve takip ettikleri ölenin ikametinin yakınında araçtan inmesi üzerine sanığın bu kez öleni yaya olarak takibe başladığı bir süre sonra önüne geçerek aralarında geçen tartışmayı hatırlatıp yumruklamaya başladığı,

ölenin aldığı yumruklar sonucu yere düştüğü, öleni yerde kanlar içinde gören tanıkların öleni yaralı bir şekilde hastaneye götürdükleri, hastanede ilk müdahaleyi yapan doktor tarafından 30.03.2008 günü ... nolu raporda hastaneden tansiyon ve nabız alınamadığı kalp atımının olmadığı hastanın ağız ve burun çevresinde kan bulunduğu ve hayati tehlike olduğunun belirtildiği,

Sanık hakkında 22.04.2008 tarihli iddianame ile TCK'nın 86/1-87/1-d maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile Kamu davası açıldığı, bu yaralanmaya bağlı olarak yatırıldığı hastanede 09.07.2008 de ölmesi üzerine bu kez TCK'nın 22, 22/3, 86/2 ve 85/1 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Kamu davası açıldığı,

Adli Tıp Kurumunun 1. İhtisas Kurulunun 02.12.2009 tarihli raporunda kişinin ölümünün mevcut kalp rahatsızlığının olayın efor ve stresi ile aktif hale gelmesine bağlı solunum ve dolaşım durmasının neden olduğu, hipoksik ensefalopati ve gelişen komplikasyonlardan ileri geldiğinin kabulü gerekir.

Olay anına kadar aktif olduğu anlaşılan kişinin darp eylemi sonrası şuuru kapalı olarak hastaneye kaldırıldığı, hipoksik ensefalopati tanısı ile tedavi edildiği, uygulanan tedaviye rağmen iyileşmeden öldüğü, dikkate alındığında olay ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğu, tıbbi belgelerde haricen tarif edilen travmatik bulguların Btm ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğuna karar verildiği belirtilmiş ve yerel mahkeme TCK'nın 22/2, 23, 86/2, 85/1, 62 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar vermiş ise de Dairemizce 86/1, 87/4 kapsamında değerlendirilerek 04.10.2012 de karar bozulmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet savcılığının Görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden bozulması talebiyle itirazda bulunmuştur.

CGK 31.03.2015 günlü kararı ile 87/4 maddesi belirtilen suçun olup olmayacağı yönünden görevsizlik kararı verilmesi gereğinden bu husus da Daire kararının kaldırılarak yerel mahkemenin kararını bozmuştur.

Bu kez Çorum Ağır Ceza Mahkemesi aynı kararı vermiş bu karar sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun görüşü onama yönünde oluşmuş ise de;

Ölenle ilgili 30.03.2008 ilk raporla ve 04.06.2008-30.06.2008 tarihli Çorum Devlet Hastanesinin iki ayrı raporunda hayati tehlike geçirdiği belirtilmiş olması karşısında Adli Tıp Kurumunun 15 madde uyarınca İhtisas Daireleri ile diğer sağlık birimleri arasında görüş ayrılığı olduğunda Adli Tıp Kurumunun Genel Kurulundan rapor alınması gerekli olup bu lazimeyede riayet etmeksizin yazılı şekilde ölendeki yaralanmanın BTM ile giderileceğinin kabulü ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ayrıca ölen suç tarihinde 59 sanık 29 yaşındadır. Bu durumda kabule göre TCK'nın 86/3-b maddesinin şartları da değerlendirilmek gerekli olduğundan Sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.