KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/4839 E., 2018/190 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ocak 2018
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 31/3, 62, 50/3, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuğun ehliyetsiz olarak kullandığı araçla karıştığı trafik kazasında yalnızca ehliyetsiz olarak araç kullanması sebebiyle suçun bilinçli taksirle işlendiğinden bahisle bozma talep eden görüşe şartları oluşmadığından iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin eksik incelemeye ve kusur durumuna ilişkin, katılan ... vekilinin ise herhangi bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 6. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Suça sürüklenen çocuğa verilen 6 ay 20 gün hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.
TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 200 tam gün olarak belirlenmesine.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/4839, K. 2018/190, 9 Ocak 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama