KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/7494 E., 2018/7351 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Temmuz 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1-2, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
343 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan vekili tarafından vekalet ücretine hasren hükmün temyiz edildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;
Sanık hakkında işlediği kabul edilen taksirle yaralama suçuna ilişkin temel ceza belirlendikten sonra, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra aynı kanunun 50/4. maddesine aykırı olarak belirlenen nihai hapis cezasının adli para cezasına çevrilmiş olması, bu nedenle aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1)Yargılama aşamasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilirken 21/12/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde belirlenen 1800 TL'lik vekalet cüretinin esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
2)Sanık hakkında belirlenen hapis cezası TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilirken netice cezaya esas gün tam sayısının ve uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz talebi yerinde görülerek, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (1) numaralı bendinin dokuzuncu paragrafında yer alan "1.500.00" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "1.800,00" ibaresinin eklenmesi,
sanık hakkında belirlenen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin hükmün (1) no'lu bendinin altıncı paragrafının hükümden çıkarılak yerine "Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı ceza sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 810 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine,
.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/7494, K. 2018/7351, 3 Temmuz 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama