Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/8194 K.2018/3922

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 13.02.2011 tarihinde işlediği sabit görülen taksirle yaralama suçundan dolayı TCK'nın 89/4, 22/3,62/1 53/6,63 maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2012 tarihli, 2012/238 esas, 2012/240 sayılı kararının itiraz edilmeden 20.04.2012 tarihinde kesinleşmesinin ve kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin başlamasının ardından, İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 10.04.2014 tarihli, 2013/27 esas,

2014/206 sayılı kararı ile 06.01.2013 tarihinde işlediği sabit görülen basit yaralama suçundan dolayı TCK'nın 86/2-3-e, 62/1, 52/2-4 maddeleri gereğince 3000 adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kesin nitelikte mahkumiyet hükmü verilen sanık hakkında, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulmasını müteakip, duruşma açılarak, sanığın yokluğunda 06.03.2012 tarihli hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda numarası yazılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sanık hakkında verilen kararın hüküm fıkrasının gerekçe içermesi sebebiyle tebliğnamedeki kararın gerekçesiz olduğundan bahisle bozma talep eden (1) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın duruşma gününde aynı il sınırları içerisinde cezaevinde bulunduğu zorla getirme müzekkeresine verilen kolluk cevabından anlaşılmasına rağmen, sanığın savunması alınmadan hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,