KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/9218 E., 2018/4220 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
228 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken tercihen hapis cezasına hükmolunduğu, aynı Kanunun 50/2. maddesinde suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmolunmuşsa artık belirlenen cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceğinin belirtildiği anlaşılmakla, tebliğnamede sanık hakkında yetersiz gerekçe ile aynı Kanunun 50. maddesinin uygulanmamış olması gerekçesiyle bozma öneren (1) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, lehe hükümlerin yetersiz gerekçe ile uygulanmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazının reddine, ancak;
Hükmün gerekçe kısmında sanık hakkında belirlenen cezanın TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin belirtilmiş olmasına rağmen, hüküm kısmının (1) no'lu maddesinin beşinci paragrafında sanığın geçmişteki hükümlü kişiliği ve suçu işledikten sonra pişmanlık duymaması gerekçesi ile TCK'nın 51. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilerek gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişkiye neden olunması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/9218, K. 2018/4220, 10 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama