Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/933 K.2016/10137

Hakaret suçundan: TCK'nın 125/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar Kasten yaralama suçundan: TCK'nın 86/2-3(e), 62/1, 52/2-4, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar

Hakaret ve kasten yaralama suçlarından sanık hakkındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar ile trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Sanığın, kasten yaralama ve hakaret suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümlerine yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kesin nitelikteki adli para cezası ile birlikte TCK'nın 54. maddesi uyarınca suçta kullanılan eşyanın müsaderesine karar verilmesi halinde, zoralımına karar verilen eşyanın bilinen veya tespit edilen değerinin HUMK'un 427. maddesindeki kesinlik sınırı üzerinde olması koşuluyla hükmün temyizen incelenebileceği kasten yaralama suçunda kullanılan ve müsaderesine hükmedilen bıçağın bilinen değerine göre yaralama suçunun da temyiz kesinlik sınırı içinde kaldığı anlaşılarak yapılan incelemede ;

Kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/2-3(e), 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince hükmedilen 3.000 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet ve hakaret suçundan TCK'nın 125/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince hükmedilen 1.500 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin, hükümlerin miktar yönünden kesin olduğu gerekçesiyle reddine ilişkin Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, verilen red kararlarının isteme uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanığın, trafik güvenliğini taksirle tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yapılan kontrolde 1,89 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında, TCK'nın 179/3. maddesi yollaması ile aynı Kanunun 179/2. maddesi gereğince ceza tayini gerekirken, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında temel ceza tayini sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 179/2. maddesine yer verilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;

hüküm fıkrasının "C" bendinin ilk paragrafındaki "TCK nun 179/3 maddesi" ibaresinden sonra gelmek üzere “yollamasıyla aynı Kanunun 179/2. maddesi” ibaresinin yazılıp hüküm fıkrasının TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendinin, "Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanun'un 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.

TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanun'un 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,