KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/934 E., 2017/5580 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 22/3, 62,53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğundan verilen hükmün, başka suçtan ceza evinde bulunduğu tespit edilen sanığa tebliğ edilmesi için ceza evine gönderildiği, ceza evinden 28.09.2015 tarihli üst yazı ile gönderilen tebliğ tebellüğ belgesi içeriğinin incelenmesinden, kararın sanığa 09.09.2015 tarihinde tebliğ edildiğinin anlaşıldığı,
buna göre hükümden sonra vekaletname sunan sanık müdafinin 28.09.2015 tarihli temyiz istemi süresinde değil ise de, 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesinde ''İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır.'' düzenlemesine yer verilmiş olup, 09.09.2015 tarihli tebliğ ve tebellüğ belgesinde CMK'nın 35/3. maddesine aykırı olarak sanığa kararın okunup anlatıldığının belirtilmemesi sebebiyle, sanık müdafinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve temyiz isteminin reddine ilişkin 12.10.2015 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
Katılan sanık ... ile katılan ...'nun kendilerini farklı vekiller ile temsil ettirdikleri, beraat etmesi sebebiyle lehine vekalet ücreti hükmolunan katılan sanık ... hakkında, ayrıca sanık ...'ın mahkumiyetine karar verilmesi sırasında ikinci kez vekalet ücretine hükmolunamayacağının gözetilmemesi;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/934, K. 2017/5580, 22 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama