Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/9507 K.2017/6513

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak TCK'nın 22/3. maddesinin TCK'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması yerine, 89/3-b maddesinden sonra uygulanması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın idaresindeki otomobili ile meskun mahalde tek yönlü, 2 şeritli düz yolda, gündüz vakti seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde gidiş istikametine göre yolun sağ tarafında park halinde bulunan polis aracına ve polis aracının yanında bulunan katılana yol üzerinde 8 metre fren izi bırakacak şekilde çarpması neticesinde, katılanın duyu ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olduğu olayda.

201 promil alkolü halde, sol gözü görme fonksiyonunu yitirmiş ayrıca dosya kapsamından süratli olduğu anlaşılan sürücü belgesiz sanığın, sürüş kurallarına riayet etmeksizin gerçekleştirmiş olduğu seyri sırasında katılana çarpma eyleminde, TCK'nın 21/2. maddesinde düzenlenen “Olası kast” hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığının anlaşılması karşısında teblignamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.