KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/9815 E., 2018/4561 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/1-2-4, 22/3, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Karar Metni
231 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığa gerekçeli kararın en son bildirdiği adresine tebliğe çıkartıldığı, sanığa ait adresin kapalı olması nedeniyle öncelikle evrakın iade edildiği, sonrasında yine aynı adrese Tebligat Kanunu'un 35.maddesine göre teblig yapıldığı ancak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 11.01.2011 tarihli ve 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmüne göre,
sanığın mernis adresine Tebligat Kanunu 21. maddesi kapsamında gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilip buna göre işlem yapılması gerekirken hatalı şekilde yapılan tebligatın usulsüz olduğu böylelikle temyiz süresinin öğrenmeyle başladığı, yasal süresinde olduğunun kabulü gerektiği değerlendirilerek yapılan incelemede:
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/9815, K. 2018/4561, 18 Nisan 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama