Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/100 K.2017/3521

Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/10/2014 tarih, 2014/217 - 2014/421 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; dosya yeniden incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma kararı üzerine mahkemece bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp bozmaya uyularak verilen bir karar olduğu anlaşılmakla; Dairemizin 18.02.2014 gün 2013/13072- 2014/3992 sayılı bozma kararının kaldırılarak,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar ... ve ... vekilinin, katılan ... vekilinin, sanık müdafinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; subay olup aylık 2.500 TL geliri olduğunu ve kendisine ait evi ve otomobilinin bulunduğunu beyan eden sanığın sabıkasının ve dosyaya yansıyan olumsuz tavrının bulunmadığı,

iyi hali ve yargılama sürecindeki davranışları nedeniyle cezada TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapıldığı da dikkate alındığında. “Suçun işlenmesindeki özellikler ile sanığın sosyal ve ekonomik durumu” şeklindeki yeterli olmayan ve çelişkili gerekçe ile TCK'nın 50/4. maddesinde belirtilen paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,