Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/10728 K.2018/2992

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kamau davasının düşürülmesine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin 10.05.2016 tarih 2015/60 esas, 2016/372 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında 89/1, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca neticeten 1.500TL adli para cezasına kesin olmak üzere hükmedildiği, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından "sanık hakkında TCK'nın 89/2-b maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayin edildiği ve bilinçli taksir koşulları oluşmasına rağmen uygulanmadığı, ancak bu hususların sanık aleyhine olması sebebiyle kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği açıklandıktan sonra,

mağdurun ilk ifadesinde sanıktan şikayetçi olmayıp, sonraki ifadelerinde şikayetçi olmasının hüküm ifade etmeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında düşme kararı verilmesi yerine mahkumiyetine hükmedilmesi gerekçesiyle" kanun yararına bozma yoluna başvurma talebinde bulunulduğu, Dairemizin 10.01.2017 tarih 2016/12686 esas, 2017/105 karar sayılı ilamında özetle;

olayda bilinçli taksir koşullarının oluşması sebebiyle şikayete tabi olmadığı anlaşılmakta ise de, mahkemenin meydana gelen olayda bilinçli taksir koşullarının oluşmadığını irdelemesi ve kabul etmesi karşısında, kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına göre yerinde bulunduğundan, Suşehri Asliye Ceza Mahkemesinin 10/05/2016 tarihli ve 2015/60 esas, 2016/372 karar sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca bozulmasına karar verildiği,

bunun üzerine yerel mahkemece bozma ilamı doğrultusunda düşme kararı verildiğinin anlaşıması karşısında, mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiştir.