Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/10847 K.2019/6914

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay tarihinde bisikletiyle seyir halinde olan katılan ...’nın kavşağa geldiğinde taşıt yolunun her iki tarafında da bulunan ‘’taşıt giremez’’ levhasını ihlal ederek ters yönde seyrine devam ettiği, kavşağa geldiğinde ise kavşaklarda geçiş önceliği kurallarına uymadan kavşağa kontrolsüzce giriş yaptığı, meydana gelen kaza sonucunda alınan sağlık raporunda travmatik ve patolojik bulgunun tarif edilemediği ve tıbbi müdahalenin gerekmediği tespit edildiği, olay nedeni ile yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; katılanlar vekillerinin sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, yasal ve yeterli delil elde edilemediğinden bahisle sanık hakkında beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. paragrafında yer alan, “Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, yasal ve yeterli delil elde edilemediğinden bahisle beraatine” cümlesinin hükümden çıkartılarak,