Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/11041 K.2018/7540

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında, TCK'nın 50. maddesi hükümlerinin uygulanmamasına karar verilirken ''Sanığın meydana gelen kazada asli kusurlu olması, katılanların şikayetlerinin devam ediyor olması, suçun işlenmesindeki özellikler ve sanığın taksire dayalı kusurunun yoğunluğu dikkate alınarak takdiren'' şeklindeki gerekçenin dosya kapsamına göre yasal ve yeterli olması,

aynı zamanda dosya kapsamına göre, hukuk yargılamasında hükmolunan tazminat ölen yakınlarına ödenmiş ise de, ceza yargılamasında ölen yakınlarının sanıktan şikayetçi olduklarını beyan etmeleri göz önüne alındığında, mahkemece takdir hakkı kullanılmak suretiyle sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının para cezasına çevrilmemesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;