Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/11593 K.2019/7901

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında bulunan müşterek imzalı 03/10/2014 tarihli ölü muayene tutanağı, Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığınca tanzim edilen 14/01/2015 tarihli histopatoloji inceleme raporu, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Kayseri Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 22/01/2015 tarihli rapor içeriklerinin beraberce değerlendirilmesi neticesinde maktulün ölüm nedeninin "trafik kazası ile oluşması mümkün genel benden travmasına bağlı femur kırığı, yumuşak doku içine kanama ve bunların tıbbi komplikasyonları" olarak belirtildiği,

yine dosya kapsamında bulunan ve oluşa uygun "kaza tespit tutanağı" ve 13/03/2015 havale tarihli "mahalli bilirkişi raporundaki" kusur tespitlerinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede maktulün kesin ölüm nedeninin belirlenmesi gerektiği ve kusur durumuna ilişkin yeniden rapor alınması gerektiği görüşleriyle bozma öneren (1) ve (2) numaralı görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna, meydana gelen netice ile eylem arasında illiyet bağı bulunmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanık hakkında TCK'nın 85/1ve 62/1. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay süreli hapis cezasının uzun süreli olduğunun ve belirlenen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesinin uygulanmak suretiyle adli para cezasına çevrilmesinin mümkün olduğunun gözetilmemesi,

2) Sanık hakkında hükmolunan hapis cezası miktarının CMK'nın 231/5. maddesinde belirtilen 2 yıllık sürenin üzerinde olduğu ve belirtilen gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, belirlenen hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3) TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının taksirli suçlar bakımından uygulanmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında belirlenen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmiş olduğu şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile belirtilen hak yoksunluklarının uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (3.) maddesinin hükümden çıkarılması,

aynı madde yerine geçmek üzere "Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay süreli hapis cezasının sanığın kişiliği ve suçun işlenmesindeki özellikler göz önünde bulundurularak TCK'nın 50/4, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca, günlüğü 20,00 TL'den hesaplanmak suretiyle 910 gün karşılığı adli para cezasına çevrilerek sanığın neticeten 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi,

hüküm fıkrasının (5.) maddesinin hükümden çıkarılarak yerine "Taksirli suçlar bakımından TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması mümkün olmadığından sanık hakkında belirtilen madde kapsamındaki hak yoksunluklarının uygulanmasına yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi,