Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/1684 K.2018/10941

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılma isteminde bulunmasına rağmen, katılma istemi reddedilen müşteki ...’nın CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi reddedilenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, eşi...’nın ölmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve vekili aracılığı ile hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdur ...'nın CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın gözaltında geçirdiği sürenin TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmemiş ise de; cezanın infazı sırasında nazara alınması mümkün bulunan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin olayda bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, ölenin yaşlı ve kusurlu olduğuna, verilen cezanın fazla olduğuna, lehine olan kanun hükümlerinin uygulanmadığına katılan vekilinin verilen cezanın az olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

2-Kendini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA;