Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/3070 K.2017/3293

Taksirle ölüme sebep olma suçundan sanık ...’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 85/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 50. Maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, cezasının aynı Kanun’un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve anılan Kanun'un 53. maddesinde yazılı haklardan yoksun bırakılmasına dair Eleşkirt Asliye Ceza Mahkemesinin 09/09/2015 tarihli ve 2015/96 esas, 2015/126 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/4. maddesindeki “kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükmü uygulanmaz” hükmüne göre sanığın tekerrüre esas alınan Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2008 tarihli ve 2004/51 esas, 2008/76 sayılı kararının 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 15/1. maddesine muhalefet suçuna ilişkin olduğu ve kasıtlı suçun taksirli suçta tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, hükmolunan cezanın yazılı şekilde mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin benzerî bir olay sebebiyle vermiş olduğu 09/04/2007 tarihli ve 2007/3365-2892 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesine göre belli haklardan yoksun bırakma kararı verilebilmesi için, kişi hakkında kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, taksirli suçtan dolayı hapis cezasına hükmolunan sanık hakkında anılan maddedeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesinde,

3- 5237 sayılı Kanun'un ''Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar'' başlıklı 50. maddesinin 4. fıkrasındaki ''Taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezası uzun süreli de olsa; bu ceza, diğer koşulların varlığı hâlinde, birinci fıkranın (a) bendine göre adlî para cezasına çevrilebilir.'' şeklindeki yasal düzenleme karşısında, taksirli suçtan cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının miktarı nedeniyle anılan Kanun'un 50. maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabet bulunmadığı,

gerekçeleriyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 08/03/2017 gün ve 94660652-105-04-12626-2016-KYB sayılı yazılı istemlerine müsteniden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.03.2017 gün ve 2017/17333 sayılı tebliğnamesi ile ihbar ve talep edilmekle;