KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/3183 E., 2018/11823 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/1-2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
348 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü; Oluş ve dosya kapsamına göre tali kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında TCK'nın 85/1. maddesi gereği 2 yıl ile 6 yıl arasında hapis cezası tayin ve takdir etmek durumunda olan yerel mahkemece, 2 yıl 6 ay olarak belirlenen temel hapis cezasının TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı, adalet ve hakkaniyete uygun olduğu anlaşıldığından; tebliğnamedeki (1) numaralı bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli, 2015/962-2018/16 sayılı kararında da vurgulandığı üzere.
TCK'nın 52. maddesinin dördüncü fıkrasında, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin mahkeme kararında belirtileceği düzenlenmiş olup, adli para cezasını süresinde ödemeyen hükümlüler hakkında cezanın doğrudan doğruya hapis olarak infazı yerine öncelikle kamuya yararlı bir işte çalıştırma suretiyle infazını öngören 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesinin üçüncü fıkrasında,
hükümlünün kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına ilişkin tedbirin ödenmeyen adli para cezasından çevrilerek belirlenen hapis cezası üzerinden kararlaştırılacağına yer verilmesi nedeniyle, anılan düzenlemenin TCK'nın 52. maddesinin dördüncü fıkrasındaki hükmün uygulanma imkanını ortadan kaldırmadığı, yine TCK'nın 52. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin mahkeme kararında belirtilmemesi ya da infazı kısıtlar biçimde belirtilmesi,
5275 sayılı Kanunun 106. maddesinin beşinci fıkrasında infaz aşamasında nasıl hareket edileceği düzenlendiğinden sonuca etkili olmayacak ve tek başına bozma nedeni yapılamayacağından, yerel mahkemece ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtar edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ihtaren karar verilmesinin isabetsiz olması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiğine dair tebliğnamedeki (2) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/3183, K. 2018/11823, 6 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama