Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/3518 K.2018/1016

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında "466 sayılı yasa uyarınca tazminat" yerine "tazminat", "suç, suç tarihi/saati, suç yeri", "12/05/2014" olan dava tarihi yerine "13/05/2014" ibarelerine yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar yasal faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nasafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Geliri ve tutuklu kaldığı döneme ilişkin kazanç kaybı miktarı konusunda itibar edilebilecek herhangi bir belge ibraz edemeyen davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin olarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarları üzerinden hesaplanacak "1.435,41" TL’nin maddi tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda belirlenen "1.435,61" TL'ye "1.160,96" TL faiz de eklenerek belirlenen 2.596,57 TL'nin hükme esas alınarak maddi tazminatın fazla tayini, davacı tarafından faiz talep edilmemesi karşısında kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarına, dava tarihi olan 12/05/2014 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,