Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/3742 K.2019/4631

2863 sayılı Kanuna aykırılık ve imar kirliliğine neden olmak suçlarından sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan kurumlar vekilleri ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

.... ili, .... ilçesi, .... köyü, .... mevkii, 420 parselde bulunan taşınmaz üzerine sanık tarafından 8x3.20 m2 alana izin almaksızın betonarme nitelikte bina inşa ettirdiğinden bahisle açılan kamu davası sonucunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgenin arkeolojik, kentsel veya doğal sit alanı vasfında bulunmadığı, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli yerlerden olmadığının tespit edildiğinin görülmekle;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılan kurumlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça konu yapının TCK'nın 183/1 maddesi kapsamında bina vasfından olup olmadığı ve ayrıca TCK'nın 184/4. maddesi gereğince ''3.fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır'' hükmü ve mücavir alanda anılan maddenin birinci fıkrasının uygulanamayacak olması karşısında, suça konu yapının belediye sınırları içinde kalıp kalmadığı veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı hususları kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanıp, bu konularda keşifte görevlendirilen inşaat bilirkişisinden ek rapor alınmadan, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Suça konu taşınmazın bulunduğu bölgenin 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli kültür varlığı vasfında olmadığının anlaşılması ve aynı konuda 2863 sayılı Kanuna aykırılık yanında ayrıca imar kirliliğine neden olmak suçundan da dava açıldığının anlaşılması karşısında, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan karar verilmeyip, tek eyleme ilişkin sadece imar kirliliğine neden olmak suçundan karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,