KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/3860 E., 2019/3461 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- Sanıklar hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kaza mahallindeki hız limitinin 70 km/saat olması ve sanık ...’ın takograf sonucunda 100 km/saat hızla gitttiğinin tespit edilmesi ile tüm dosya kapsamından sanıkların bilinçli taksir ile hareket ettiklerine dair delil bulunmadığı olayda, mahkemece sanıklar hakkında tayin edilen ceza miktarlarında da bir isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla, teblignamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, kusura, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanık ...’ın, bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin, olayda bilinçli taksir koşullarının oluştuğuna, cezanın alt hadden tayin edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Dört ayrı vekaletname ile kendilerini aynı avukat ile temsil ettiren katılanlar yararına dört ayrı vekalet ücretinin sanıklar tarafından eşit şekilde ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 3. maddesinin hükümden çıkartılarak yerine ‘’Dört ayrı vekaletname ile kendilerini aynı avukat ile temsil ettiren katılanlar
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/3860, K. 2019/3461, 13 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama