Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/4000 K.2017/8393

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin 01/05/2007 tarihli, 2006/242 Esas, 2007/306 sayılı kararı ile sanık hakkında neticeten 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezasına hükmedildiği ve hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği, anılan hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09/12/2011 tarihli, 2011/8457 Esas, 2011/7846 Karar sayılı ilamı ile CMK'nın 231. maddesinin değerlendirilmesi yönünden hükmün bozulduğu, yapılan yargılama sonunda, mahkeminin 14/12/2012 tarihli kararı ile sanığın 2863 sayılı Kanunun 74/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 5271 sayılı CMK'nın 307/4, 231/5. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 22/01/2013 tarihinde kesinleştiği, daha sonra sanığın, 05/10/2015 tarihinde izinsiz kazı yapmak suçunu işlediği sabit kabul edilerek, Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2016 tarihli ilamı ile mahkumiyetine hükmedildiği, anılan hükmün 17/06/2016 tarihinde kesinleştiği, ihbar üzerine yeniden ele alınan dosyada, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmakla;

Sanığın sit alanı ya da korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliği taşımayan yerde izinsiz kazı yapma şeklindeki eyleminin, 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 74/2. cümlesi ile 5728 sayılı Kanun ile değişik 74/1-2. cümlesine temas eden suçu oluşturduğu, belirtilen maddeler arasında lehe kanun karşılaştırması yapılarak hapis cezasının asgari haddi bakımından daha lehe olan ilk düzenleme uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, anılan maddeler arasında mukayese yapılmaksızın, 5728 sayılı Kanun ile değişik 74/1. cümle gereğince sanık hakkında fazla ceza tayin edilerek, kazanılmış hakkının saklı tutulmasına karar verilmesi,