Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/4211 K.2017/7848

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 231/7. maddesi gereğince, açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümde, mahkum olunan hapis cezasının kısa süreli olması halinde seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceğinin hükme bağlanması karşısında, sanık hakkında tayin olunan 10 ay hapis cezası adli para cezasına çevrilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi, sanığın neticeten 6.000 TL ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair 31/12/2007 tarihli ilk hüküm sanık tarafından temyiz edildiğinden, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereği bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, 01/11/2012 tarihli karar ile sanığın, 2863 sayılı Kanunun 74/2. cümlesi, 5237 sayılı TCK'nın 62, 50/1, 52/2-4, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddeleri uyarınca 6.000 TL ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın, katılan temsilcisi tarafından yapılan itirazın merciince reddi üzerine 14/01/2013 tarihinde kesinleştiği, daha sonra sanığın, 25/03/2015 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediği sabit kabul edilerek, Konya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2016 tarihli ilamı ile kesin olarak mahkumiyetine hükmedildiği, ihbar üzerine yeniden ele alınan dosyada, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik inceleme ile cezalandırma kararı verildiğine; katılan vekilinin, eksik inceleme ve değerlendirmeye dayanılarak hüküm kurulduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,