Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/4494 K.2019/1281

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.01.2014 tarihli, 2013/14-742 esas, 2014/16 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP), Yüksek Mahkemeler de dahil olmak üzere bütün yargı organları ile birlikte adli tıp ve icra daireleri arasında bilgi alışverişinin elektronik ortama taşınması, evrakın elektronik ortamda güvenli bir şekilde depolanması, kişilere internet üzerinden hizmet verilmesi, diğer kurumlarla elektronik ortamda hızlı, etkin ve güvenilir bilgi alışverişinin sağlanması ve bu kurumlardan istenilmesi gereken bilgilerin sistem tarafından hazır edilmesi, kısaca adalet hizmetlerinin daha hızlı ve güvenilir bir şekilde yerine getirilmesi amacıyla uygulamaya konulan bir bilişim sistemi projesidir.

Bu doğrultuda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 6352 sayılı Kanununun 95. maddesi ile eklenen “Elektronik işlemler” başlıklı 38/A maddesinin birinci fıkrasında, “Her türlü ceza muhakemesi işlemlerinde Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılır.

Bu işlemlere ilişkin her türlü veri, bilgi, belge ve karar, UYAP vasıtasıyla işlenir, kaydedilir ve saklanır.”, aynı maddenin beşinci fıkrasında, “Elektronik imzalı belgenin elle atılan imzalı belgeyle çelişmesi halinde UYAP’ta kayıtlı olan güvenli elektronik imzalı belge geçerli kabul edilir.” şeklindeki düzenlemeler ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminin işlevi ve kullanılacağı alanlar tanımlanmıştır.

Ayrıca, anılan maddenin dokuzuncu fıkrasındaki, “Elektronik ortamda yapılan işlemlerde süre gün sonunda biter.” hükmü ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 39. maddesinde belirtilen sürelerin mesai saati bitiminde sona ereceği kuralına bir istisna getirilmiştir. Buna göre UYAP üzerinden elektronik imza ile yapılan işlemler yönünden sürelerin bitimi, sürenin sona ereceği günün sonu olarak belirlenmiştir.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosyada; katılan vekiline 16/03/2015 tarihinde tefhim olunan hükme yönelik, katılan vekili tarafından, 23/03/2015 tarihinde saat 16.00:02'de elektronik imza ile imzalanarak, aynı gün saat 16.00:59'da havale edilip, UYAP üzerinden elektronik ortamda hüküm mahkemesine gönderilen temyiz dilekçesinin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre içerisinde verildiği anlaşıldığından, fiziki evrak üzerinde bulunan 24/03/2015 tarihli havale nazara alınarak katılan vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiğine dair tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Olay günü sanığın idaresindeki otomobille, yerleşim yeri içindeki, bölünmüş, tek yönlü yolun sağ tarafına yanaştıktan sonra, geride bıraktığı akaryakıt istasyonuna girebilmek için aracını geriye doğru hareket ettirip bir süre yol almasını takiben, sağ tarafından doğru ve yaya geçidi üzerinden karşıdan karşıya geçmek için yola giren yaya katılana aracının arka kısmı ile çarpması neticesinde katılanın vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, dairemiz yerleşik uygulamaları göz önünde bulundurularak sanığın eyleminin TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini,

2) Katılanın vücudunda meydana gelen yaralanmanın niteliğinin tespiti amacıyla tanzim ettirilen 09/02/2015 tarihli raporda, organlardan birinde işlev kaybı olup olmadığının değerlendirilebilmesi için 6 ay sonra yeniden muayene edilmesi gerektiği yönündeki tespitler doğrultusunda, raporda belirlenen sürenin sona ermesini takiben katılanın muayenesi sağlanarak yeniden rapor aldırılıp sanığın hukuki durumunun TCK'nın 89/2-a ve 89/3-b maddeleri de göz önünde bulundurularak değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,